Propaganda ciosana kilofem, czyli życiorysy pisane od nowa

Propaganda ciosana kilofem, czyli życiorysy pisane od nowa

Skoro przyzwoitych fachowców rządzącym brakuje, to wraca czas preparowania życiorysów.

Dzięki uprzejmości opozycji afera Banasia nie wywołała politycznego trzęsienia ziemi. Tak jak i poprzednie przejawy pazernej hucpy funkcjonariuszy partii władzy, skwitowano ją zwołaną naprędce konferencją prasową i serią taktownych wypowiedzi, w których zmartwieni politycy koalicji wyrazili swoje niezadowolenie i niesmak. Trudno się dziwić, że słupki popularności prawie nie reagują na liczne przekręty rządzących. A skoro rządzącym nie ubywa, to Kaczyński uznał, że już właściwie nic nie jest w stanie zaszkodzić partii sprawującej kierowniczą rolę w państwie. No i poszedł na całość. Wyciągnął ze schowków i otrzepał z naftaliny niepopularnych towarzyszy partyjnych i ściągnął uwierającą go maskę życzliwego, miłego staruszka o gołębim sercu, z ulgą przywracając naturalny marsowy wyraz twarzy zachwyconego sobą demiurga o świdrujących oczach, rozbieganych w poszukiwaniu nowych wrogów i kolejnych straszliwych zagrożeń.

 

Kaczyński poszedł na całość, a w ślad za nim ruszyli funkcjonariusze TVPiS oraz pracownicy wydziału propagandy i agitacji KC Partii. Idą na skróty, na rympał, po linii najmniejszego oporu.  Ich prymitywne, grubo ciosane twory propagandowe, budzą tyleż zgrozy, co wesołości. „Przekazy dnia”, nie są już zestawami informacji i argumentów, którymi posługiwać się powinni upoważnieni funkcjonariusze PiS podczas rozmów z mediami. Dzisiaj są to gotowe komentarze do wykucia na pamięć, obrazki wyekstrahowane ze świata równoległego, podane w zdobionych ramkach, gotowe do powieszenia w każdym polskim domu. Takie jak na przykład nowe życiorysy ludzi o bardzo poszkalowanej opinii, przekazywane ciemnemu ludowi do wierzenia. Tylko naiwni mogą przypuszczać, że autorami tych życiorysów są ich właściciele.

Okazuje się, że niejaki Stanisław Piotrowicz prokuratorem w stanie wojennym był tylko dla niepoznaki. W rzeczywistości to agent „Solidarności” – tak tajny że dzisiaj nikt, poza nim samym, nie ma pojęcia o jego bohaterskich czynach wspierających opozycję.  Piotrowicz nigdy nikogo nie skrzywdził, niczego nie podpisał, a nawet gdy się okazało, że jednak podpisał akt oskarżenia (wnoszący, by rozrzucającego ulotki ukarać TRZEMA latami więzienia za „zaśmiecanie ulicy papierem”), to przecież niechcący i w zastępstwie.  To człowiek o „katolickiej wrażliwości”, choć w przeszłości nieznany w swojej parafii, cichcem miłujący bliźniego swego jak siebie samego i prezesa swego. Podczas pracy w Sejmie dał się poznać jako „człowiek wielkiej kultury osobistej” – szczególnie podczas ekspresowych obrad kierowanej przez niego komisji. Należał do partii komunistycznej, a nawet pełnił tam odpowiedzialne funkcje i wykonywał zadania partyjne, ale tylko dlatego, żeby rozwalać PZPR od środka. Co do krzyża zasługi dla komuszej władzy, to odznaczenie jest tylko brązowe i w dodatku komuchy mu go po prostu wcisnęły.  W obecnym życiorysie przeczytać też można, że „jako człowiek wrażliwy zawsze angażował się na rzecz pomocy ludziom biednym, bezdomnym i potrzebującym” – takim choćby, jak proboszcz – pedofil z Tylawy.

Zachwyceni internauci piszą, że podobno to właśnie prokurator Piotrowicz wymyślił za komuny hasło PRECZ Z KOMUNĄ, które w konspiracji napisał kiedyś na drzwiach toalety męskiej w peerelowskiej prokuraturze i próbował poinformować o tym Sejm, ale go totalna opozycja zagłuszyła… Natomiast funkcjonariusze PiS, którzy dysponują jeszcze resztkami wstydu, podkreślają jedynie prawnicze kwalifikacje Piotrowicza. „Świetny prawnik, współautor ustaw reformujących sądownictwo” – tyle że ustaw pełnych błędów, wielokrotnie poprawianych przez samych twórców i kwestionowanych przez wszystkie liczące się gremia prawnicze. Ale gdyby nawet był autorem Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ, to czy powinien zostać sędzią TK , od którego wymaga się nieskazitelnego charakteru, politycznego dystansu i nieposzlakowanego życiorysu?

Pewnie nikt nie poinformował o tych wymogach pani docent Pawłowicz, która ochoczo przychyliła się do propozycji, by zajęła miejsce w fotelu u boku mgr Przyłębskiej, również zwanej w TVPiS „profesorem”. Nawet najbardziej życzliwi nie odważą się nazwać charakteru posłanki Pawłowicz nieskazitelnym. Dlatego również w jej oficjalnie głoszonym życiorysie przeważają zachwyty nad prawniczą wiedzą. Ale cóż nam po wiedzy niestosowanej w praktyce? I jaką gwarancję niezależności daje człowiek, który publicznie oświadcza, że lojalność partyjna jest dla niej ważniejsza od lojalności wobec Konstytucji? A jeszcze przypomnieć warto pewne wystąpienie sprzed dokładnie dwóch lat, podczas debaty nad usunięciem I Prezes SN z powodu przekroczenia 65 roku życia. Posłanka Pawłowicz oświadczyła wtedy, że zapoznała się z ekspertyzami i „większość z nich mówiła, że jest to wiek, w którym mamy do czynienia z osobami starszymi. W tym wieku cierpi się na różnego rodzaju żylaki, choroby, zaburzenia krążenia, jakieś zmiany charakterologiczne”. W dalszym ciągu wystąpienia posłanka zaznaczyła, że te uwagi jej samej nie dotyczą, bo nie jest sędzią, a na koniec wezwała prezes Gersdorf, by zajęła się uprawą ogródka.  Obecna kandydatka na sędzinę TK , a także drugi kandydat, Stanisław Piotrowicz, dawno przekroczyli „graniczny” wiek i na koniec dziewięcioletniej kadencji będą mieli po 77 lat.

Wyjątkowo zabawne są prostackie zabiegi wokół postaci Andrzeja Dudy i jego antagonisty Antoniego Macierewicza. Kluczowe dla propagandystów prezydenta jest przekonanie narodu, że jest on absolutnie samodzielny i w tym celu wymachują wyliczeniem, że Duda częściej wetował ustawy niż jego poprzednik. Pominąwszy ambicjonalne demonstracje i reżyserowane ustawki – rzekomy buntownik Duda kwestionował ustawy podsuwane mu do podpisu głównie wtedy, gdy przyciskany był do ściany przez protestujących pod sądami Polaków, gdy cywilizowany świat wzywał prezydenta do zatrzymania walca demolującego praworządność. Nie on blokował ustawy, tylko polskie społeczeństwo i Unia wymuszały taktyczny odwrót. Ciemnogrodzką ustawę Ordo Juris wywrócił czarny protest, a nie prezydent. Plan pacyfikacji niezależnych mediów poległ nie z powodu protestu Dudy, tylko presji mediów krajowych i zagranicznych. Jeśli prezydent wetował, to nie bez wiedzy i zgody prezesa – a bywało, że w zamian za kwestionowaną ustawę proponował rozwiązania jeszcze bardziej szkodzące demokracji. Jedyny przypadek, kiedy naprawdę się postawił, miał miejsce wtedy, gdy mówił o ubeckich metodach Macierewicza. Długo z nim wojował o wpływy na obronność kraju i w końcu doprowadził do dymisji ministra. Tym zabawniejszy jest wybór na marszałka seniora człowieka, którego prezydent serdecznie nie znosi. I tym większa jest wtopa propagandystów usiłujących wmówić, że Andrzej Duda jest prezydentem w pełni samodzielnym i niepodlegającym niczyim wpływom.

 

Identyczne opinie budzi oferowany przez propagandę życiorys prezydenckiego adwersarza, który koncentruje się głównie na dokonaniach z czasów komuny. Pisowscy inżynierowie dusz nie próbują nawet bronić jego smoleńskiej ewangelii, pisanej podobno podczas ucieczki z miejsca katastrofy. Nie zagłębiają się też w szczegóły demolowania polskiego systemu obronnego. Fragment życiorysu po odzyskaniu wolności kwitowany jest wieloprzymiotnikowym zachwytem, pozbawionym wszelkich konkretów. W skrócie: To człowiek wielkiego formatu, bo ma kombatancką przeszłość i jest po naszej stronie.  Czyli z co najmniej równą estymą traktowałoby się Zbigniewa Bujaka, Władysława Frasyniuka czy marszałka Borusewicza, gdyby tylko przeszli na stronę PiS…  Ale przecież pana Macierewicza honorowym marszałkiem mianowano tylko dlatego, by przypodobać się skrajnej prawicy, by zatrzymać rosnących w siłę narodowców, którzy coraz liczniej opuszczają PiS przechodząc na stronę Konfederacji.

W Polsce zawłaszczonej przez PiS nie jest możliwe obsadzenie wysokich stanowisk i funkcji zaufania publicznego ludźmi z doświadczeniem, udokumentowaną wiedzą fachową i równocześnie o wysokich kwalifikacjach etycznych. Takich ludzi już nie ma. Zniknęli z publicznego obiegu – tak jak w odmętach najnowszej historii zaginęli gdzieś żołnierze I Armii WP – Sybiracy przecież, gotowi wyzwalać ojczyznę choćby z pomocą diabła – i tak, jak ginie pamięć o bohaterach AK, wypierana przez koloryzowane opowiastki o wątpliwych czynach „niezłomnych”. A skoro przyzwoitych fachowców rządzącym brakuje, to wraca czas preparowania życiorysów.

Andrzej Karmiński
  •  
  •  
  •  
Wesprzyj wolne media

3
Dodaj komentarz

avatar
1 Comment threads
2 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
BGmbleKarol Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Karol
Karol

To wszystko prawda. „Dzięki uprzejmości opozycji”, a afer mamy bez liku, opozycję mamy nieudolną, leniwą i nie wiedzą jak się mają zachować. Tych pisowskich afer było więcej niż w całym poprzednim okresie wolnej Polski, a tu wyjdzie jakiś mamałyga Kerwiński, albo inny Siemoniak pogadają i uważają sprawę za odfajkowaną, liczą na dziennikarzy, albo Giertycha. Pamiętamy sprawę zegarka Nowaka, pisowcy z bzdury potrafili tak rozkręcić aferę, że minister musiał zrezygnować, konferencje pisowskie były przez cały dzięń w różnych składach i trwało to przez długi czas. Byle jakość i słabość opozycji przekłada się również na brak zaangażowania społeczeństwa, przecież przy takich aferach… Czytaj więcej »

BGmble
BGmble

Karol napisal „„Dzięki uprzejmości opozycji”, a afer mamy bez liku, opozycję mamy nieudolną, leniwą i nie wiedzą jak się mają zachować. ” Opozycja nie miala wlasnych mediow, gdzie by mogla 24/7 naglasniac afery #dojnazmiana i nadal jest zdana na wydzimisie wolnych mediow. Po drugie taka jest wlasnie cena kłamstw. Nie chodzi o to, że mylimy je z prawdą, ale o to, że usłyszawszy dość kłamstw, przestajemy w ogóle rozpoznawać prawdę. Co wtedy? Mamy do czynienia z degradacją moralności, a publiczne kłamstwo staje się normalnością. Stajemy się najpierw cokolwiek cyniczni, a potem już tylko amoralni i obojętni. Jak się poniesie całkowitą… Czytaj więcej »

Karol
Karol

To wszystko prawda, kłamstwo powtórzone 100 razy przyjmowane jest za prawdę w myśl zasady Gebelsa. Żeby było jasne popierałem i popieram opozycję, tylko nie podoba mi się reakcja opozycji na te wszystkie niegodziwości pisowskie, wystawianie do występów publicznych ludzi mało medialnych, bez charyzmy, to główne moje pretensje.